
මෙහෙකාර සහෝදරයා (27 අවසාන කොටස) mehekara sahodaraya
පවන් හා ශෙනුල්යා බලාපොරොත්තු වූ වා සේම අහිංසා නිසල්ටත් නිසල් අහිංසාටත් ආදරය කරන්න ඔවුන්ටත් නොදැනීම පටන් ගෙන තිබුණි.ශෙනුල්යාගේ විවාහය සියලු දෙනාගෙම ආශිර්වාදය මැද හිතුවාටත් වඩා
පවන් හා ශෙනුල්යා බලාපොරොත්තු වූ වා සේම අහිංසා නිසල්ටත් නිසල් අහිංසාටත් ආදරය කරන්න ඔවුන්ටත් නොදැනීම පටන් ගෙන තිබුණි.ශෙනුල්යාගේ විවාහය සියලු දෙනාගෙම ආශිර්වාදය මැද හිතුවාටත් වඩා
තුර්කි ජාතික ගෘහනිර්මාණ ශිල්පියෙකු විසින් නෝර්වේ රාජ්යයේ අඩි 1,982 ක ප්රපාතයක් මත ගුරුත්වාකර්ශනයට විරුද්ධ ආකාරයෙන් හෝටලයක් නිර්මාණය කිරීමට සැළසුම් කර තිබෙනවා. නෝර්වේ රාජ්යයේ දකුණට වන්නට
හතරවන කොටස…….. “මම බලාගෙන හිටියෙ.වව්නියාවෙ ගියපු උඹ නෙවෙයි ආයි ආවෙ.උඹ මාර රිලැක්ස් එකේ බස් එක වව්නියාවට අරන් ගියෙ.ඒත් අර නංගි මැදවච්චියෙන් නැග්ගට පස්සෙ උඹ මාර
සමීර මුහුණ හෝදගෙන ඇවිත් බස් එකට නැග්ගෙ ප්රාර්ථනා ඉන්නවද බලලමයි. අැය සමීර දෙස බිය මුසු මුහුණෙන් අසුනේ සිටම බලාසිටියා. යන්තමින් හිනාවූ ඔහු බස්රථය පණගැන්වූයේ තුෂාරගේ
“අම්මා, අයියා කෝල් කරාද.බස්එකක් කීයට තියෙනවද දන්නෑ….” “ඔව් කථාකළා චූටි දූ …රෑ බස් එකක් තියෙනවලු.දහයයි කාල වෙද්දිවත් පාරට ඇවිත් ඉන්න කිවුවා.ගම්පොල යන බස්එකක්.ඔයාට කැම්පස් එක
“අම්මේ මං ගිහින් එන්නම්.” සමීර අම්මට දණගහලා වඳින ගමන් එහෙම කියාගෙනම වැඳලා නැගිට්ටා. “අනේ පරිස්සමින් පුතේ.මේ ටිකේම වැස්සනෙ.පාරවල් ලිස්සනවා ඇති.හයියෙන් එහෙම යන්න එපා.රේස් යන්නත් එපා….”
“විලි ලැජ්ජාව කියලා දෙයක් නෑ පුතා, විලිලැජ්ජාව කියන්නෙ සෙලවෙන මනසට….” අන්න එහෙම හිතලා තමා යකුනෙ හිත හදාගෙන මෙහෙම හතර විලිලැජ්ජාවක් නැති වැඩ කලේ..ඒ ලැජ්ජ නැති